Ekrem Demirli’nin İnsanın Ruhunun Serüveni (Mantıku't Tayr) söyleşisinden notlar:

(10 Kasım Perşembe, Pendik Mehmet Akif Kültür Merkezi)

İnsan 4000–5000 yıllık tecrübesiyle insandır.

Zaman ve mekân insanın hapishanesidir. Zaman ve mekândan çıkarak İbn’ül Arabi ve İmam-ı Gazali gibi büyüklerin talebesi olabiliriz. Gerçi onlara sorsak kendilerini talebe olduklarını söylerler. Talebeye talebe olunamayacağından ötürü onlarla yoldaş olabiliriz.

Varlık bir okuldur. Ve bu okulun ilk öğretmeni Cenab-ı Peygamberdir. Bu okul insana dair sorulara yeni perspektifler katarak soruları yeniler. Soru sormak cevabı bulmaktan daha önemlidir.

Hazreti Peygamberin “ben okuyucu değilim” demesi, “ben acizim, sen Kadir’sin” demektir.

Yüzbini birdir dervişin / Araya ağyar gerekmez. (Yunus Emre)

İnsan bütünü kendinde toplayan varlıktır.

Her şey (tüm mevcudat) canlıdır. Allah ölü bir şey yaratmaz. Her şeyin ruhu yoktur ama her varlık canlıdır.

Âlem insana delildir, Allah’a değil. İnsan ise sadece Allah’a delildir. İnsanı tanımadan âlemi tanıyamayız.

İnsanın içindeki kabiliyeti ortaya çıkarması kendini tanımasıdır. Bir insan içindeki ressamlığı ortaya çıkararak el Musavvir olan Allah’ı tanıyabilir.

İnsanın bir yanı ebediliğe bakar.

Kendimizden Allah’a gitmek demek mecazdan Hakikate gitmek demektir. Allah’dan kendimize dönmek demek ise Hakikatten mecaza dönüştür ki bu sayede mecaz da Hakikat olur.

Kendini tanımadıkça bütün âlemi tanımanın bir manası yoktur. Zaten insanı tanımadıkça âlemi tanıyamayız.

O’nu tanımak kişinin sınırlarını kaldırır. Sonsuz bir deryada serüven başlar.

Yansıtan :Sulhi Ceylan

Edebifikir