Biz her şiirde ayrı ölüyoruz.

                    ***

 

BİLMEDİĞİM DİL

 

Uzaktan öylece içime bakan

dokunuşlarıdır gözlerinin

geçici susuşun yaralarından

 

Sözlerdi tek bildiğim

hep senin kapını çalan

çıkıp ruhumun ıssızlığından

 

Oysa hiçbir şey işitmemişsin

tenini incitmiş bilmediğin dil

 

Şimdi içimde titriyor gölgen

bir başka kadının sokağında

sızıyor hayalin boşluğundan

 

Işık kırılır düştüğü gölde

korkudan tomurcuklar

şüpheli güller açar

 

Öyle kara haber verdin ki bana

bıraktım ölümün çığlığına

acıyan yeri neresiyse hayatın

seni oraya gömdüm

 

Son yıldız kayarken akşamdan

kırılıyorum ince dalımdan

duruldukça bulanıyor

sularda zaman

sensiz soluyorum

harap bahçende

 

Gül yalan oluyor bülbül gidince

 

 

Mühür Dergisi, 36.Sayı

 

 

Edebifikir