beni bir savaşın ortasından geçirin

bir ölümsüzlük gelip çatsın bana

acılarımı unuttukça

yeni acılar eklensin adıma

dudaklarım isyanın eşiğinde

duran bir caninin sözleri olsun

beni bir şiirin ortasında bırakın

mürekkep damlasın gözlerime

kör oldukça aydınlansın dünya

nokta canıma tak etsin

öldükçe ölmek tekrar yazılsın ruhuma

beni bir şehrin sokaklarından geçirin

yüzüme aşağılayıcı küfürler edilsin

çocukların ellerinde oyuncak olsun adım

asılsın adımın baş harfi yağmura

beni yağmurlar içinde çamur paklasın

beni bir şizofrenin rüyasında unutun

çıldırmak düşsün kaderden payıma

gözlerim dönsün

tüm insanlık dava açsın adıma

bir kör testere biçsin beni

Allah ve imtihan bir cümlede anılınca

insanlığın doğduğu yerden çok uzakta

insanlığın katili diye anın beni

insanlıktan çok uzakta

canilik ansın beni

Edebifikir