Derisini Değiştiren Yılanın Hayreti – 2

İbn Arabî hazretleri bir ara mezarlıklarda tek başına kalmayı adet edinmiş ve sürekli mezarlıklara gidiyormuş. Endülüslü âlimlerden Halef el Kumi bu durumu duyunca İbn Arabî için; “Falan kişi dirileri bırakmış, ölülerle oturup kalkıyor” demiş. Bu söz üzerine İbn Arabî hazretleri Kumi’ye “Gel de kimle oturup sohbet ettiğimi gör” diye haber salmış. Kumi, bir kuşluk vakti İbn Arabî hazretlerinin yanına gider. İbn Arabî ise o sırada yanında bulunan bir ruhla konuşmaktadır. Kumi’nin yavaş yavaş yüzünün rengi değişir ve başını yerden kaldıramaz olur. İbn Arabî’nin o ruhla konuşması bitince Kumi rahatlar ve İbn Arabî’yi alnından öper. İbn Arabî “Üstad, ölülerle oturup kalkan kim, ben mi yoksa sen mi?” diye sorunca Kumi şöyle cevap verir; “Vallahi sen değil, ben.”

Kalpler Allah’ın evidir. İnsan, evinde kimi konuk ettiğine dikkat etmeli!

***

Etrafımız postmodern kurtarıcılarla sarılmış durumda. Her birimiz bu kurtarıcılardan birine tutunmuş kurtulmayı bekliyoruz, en azından acısız bir hayat düşlüyoruz. Hâlbuki kişi kendinin duvarı ve yine kendinin merdivenidir. Bu postmodern kurtarıcılara “sanat” da dâhildir. İçindeki metafizik açlığı sanatla doldurduğunu sanan insan ne yazık ki eliyle helvadan put yapan ve sonra acıkınca o putları yiyen Mekke müşriklerine ne kadarda çok benziyor! Hâlbuki insan, kendi karanlığından sabahını çıkartmak zorundadır.

***

Yaklaşık iki yıl önce işyerinde otururken Mustafa Çolak ve Ömer Ertürk çıkageldi. Evdeki kitaplarını sırt çantalarına doldurmuşlar, satmak için sahafa gideceklermiş. Bir bakayım dedim kitaplara, belki ben alırım. Çıkarttılar kitapları; Oğuz Atay, Cemil Meriç, Cahit Zarifoğlu, Hermann Hesse, Birhan Keskin, Alev Alatlı, İbn Arabî, Bukowski ve Fernando Pessoa kitapları. Hiç kaçırır mıyım, hemen sordum; “Bu kitapları kaça alır sahaf?” diye. 2 lira cevabını alınca ben 2,5 liradan alayım dedim ve 15 kitabı bir çırpıda alıverdim. Sonradan fark ettim ki Hermann Hesse’nin Siddhartha adlı kitabını Mustafa’ya zamanında ben hediye etmişim. Ama benim suçum yok, nerden bilebilirdim ki Mustafa Çolak’ın aynı kitabı bana geri satacağını ve kitaplarla olan ilişkisini bitireceğini!

***

Didem Madak bir şiirinde şöyle der: “Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım / Bilmiyorsunuz. Darmadağın gövdemi / Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.”

Başkaları tarafından sürekli eksik yanlarımız taarruza uğrar. Nedense insan, başkalarının eksiklerini çok çabuk fark eder ve bu durumu dillendirir. Fakat şunu hatırlamakta yarar var; insanlar genelde kendilerindeki eksikliklerden ötürü vicdanlarını rahatlatmak adına başkalarına saldırırlar. Bu saldırı aslında kişinin kendi eksikliklerini başkalarının tamlıklarıyla örtme isteğinden başkası değildir. Ya da şöyle diyebilirim; ben acı çekerken o niye çekmiyor?

DİĞER YAZILAR

8 Yorum

  • edebimatci , 26/10/2015

    Bu siteyi yeni farkettim mohsen namjoo dan buralara güzel bir pencere açıldı benim için. ..iyi ki varsınız ve iyi ki buldum bu hazineyi. ..

  • Selma , 17/10/2015

    “Icindeki metafizik açlığı sanatla doldurduğunu sanan insan” gözden geçirmek lazım!

  • venusten gelen yabanci , 17/10/2015

    değişik yaklasimlari var bu site yazarlarinin. özgün olması ayrı bir güzellik tabi.

  • deniz , 17/10/2015

    sahaflar ikinci el kitap satan yerler olduğu için m.çolak ve ö. ertürk kitaplarını onlara satmaya niteleniyor. kitapları alan sulhi c. olduğunu göre bir nevi sahaf diyebiliriz ona.

  • Yunus f. , 15/10/2015

    İkindin okuyunca ayri tesir, aksam okuyunca ayri etki olusturuyor ama son paragrafi anlayamadim hala sulhi abi :) hele ki son cumlenin paragrafla öruntusunu!.. Bende mi bir acayiplik var acaba

  • feyza üzüm , 15/10/2015

    İnsanın bazı yazıları tüm dünyaya haykırası geliyor. Mostar’ın kapak yazısı olan “Onların Bölmesinin Bittiği Yerde Bizim Çarpmamız Başlar” başlıklı yazısından sonra bugün iki oldu…

    Kişi kendinin duvarı ve yine kendinin merdivenidir.

    İçindeki metafizik açlığı sanatla doldurduğunu zanneden insan ne yazık ki eliyle put yapan ve acıkınca o putları yiyen Mekke Müşriklerine ne kadar da benziyor!!!

  • Obsesif Kompulsif , 15/10/2015

    Ah Sulhi, Seni okurken kendimi buluyorum, bununla yetinmeyip yara alıyorum. Senin sana ait yayımladığın yazılarınla orantılı bir biçimde benim yaralarım arttı. Bu durum beni duygulandırıyor olsa bile ben bu halimle kendimi seviyorum. Keşke bunları bir kitap halinde yayımlasan da bendeki bu benliği benden alsan.

  • Divâne , 15/10/2015

    Ah Sulhi, Hep sen büyüttün bu yaraları…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir