Pas Tutmuş Ayrıntılar

Sulhi Ceylan, zamana karşı eskiyen insanın ayrıntılarına değindi.

***

Başkalarının bizden daha çok acı çektiğini bilmek, kendimize itiraf etmesek dahi bizi hayata bağlar… İnsan bu denli bencil olabilen bir varlıktır. Kendi benini hayata bağlamak için diğer benleri bir çırpıda telef etmekten çekinmez. Kendiyle yüzleşebilen var mı şu dünyada?

***

10 yıl önce okuduğum kitaplarla şimdi okuduğum kitaplar arasında yüksek bir nitelik farkı var. Düşünüyorum da on yıl önce okuduğum kitaplar benim için gerçeği ifade ediyordu, arayışlarıma çözüm sunuyordu. Şimdi ise on yıl önce okuduğum kitapların benim gerçeğimi ifade edemediğini görüyorum. Buradan şöyle bir sonuca vardım: “Olan da hayır vardır.” Evet, her algı seviyesi kendi gerçekliğini doğurur, dolayısıyla gerçek tanımı da farklıdır. Bu tanım diğer algı seviyelerinin tanımıyla uyuşmak zorunda da değildir. Sonuç mu, sonuçta herkes haklı! Hakikatsa biricik…

***

Durduğum yerle durmam gereken yer arasında derin bir uçurum olduğunu düşünüyorum çoğu zaman. Bazen de bu uçurumun beni içine alacağını düşünmüyor değilim. Uçurumun kıyısından düşmek de diyebileceğim bu durum genel olarak insanın trajedisi değildir de nedir? O halde söyleyeyim, neden çekineyim: Hayat uçurumlara gebedir. Kendi uçurumunun dibini göremeyen biz insanlar başka uçurumların diplerinde nefes alabileceğimizi sanıyorsak, inanın aldanıyoruz.

***

İdris Ekinci, Panamalı Kanama şiirine şöyle başlıyor: “Beni yoran biraz da herkesin kendine kapanması” Kendine kapanmak; toplumsallaşmaya karşı çıkmak, başkaları ile tanışmaktan korkar hale gelmek, kendi beninden bir dünya kurmak ve benzeri birçok düşünceleri imleyen dize biraz da küskünlüğü, isyanı barındırıyor. Böyledir, yenilgiler bizi isyankâr yapar, hayatla aramıza mesafe koyar. Nedense insan isyanı kendine yakıştırır, üzerinde afili durduğunu düşünür. Şu insan kendini kandırmaya ne kadar da meyyal!

DİĞER YAZILAR

5 Yorum

  • yunus , 30/04/2014

    sam’a katılmamak elde değil. doğru söylüyor. zira başkalarının bizden büyük büyük acıları, bizimle hayat arasına kocaman-onulmaz bir mesafe koyar. mesafemize mesafe ekler ve dahi şükrümüze. ve dahi tefekkürümüze, idrakimize…eklemiyorsa da eklemelidir. insan denen varlıkta olabilen her tür bencillik bizim mevzumuz olmamalı. ona bakarsanız hz. insanın ne boyutları var. velhasıl daha dişe dokunur ve hakikatli ve sarsıcı teşhisler yapılabilir.
    bizden olan…

    • sam , 01/05/2014

      Yunus bey evladım; nev’i şahsınıza münhasır bir tenkide azm u cezm u kasdeylemişsiniz amma, mes’eleyi sulhi bey evladımın meşrebince tahlil eylediğinizçün, hadiseyi müdrik olduğunuz zehabına kapılmışsınız, vâ esefâ… malum ola ki, bi-mennihî teâlâ; ıstılahât-ı diniyye’ye vukuf kesbetmeden, harc-ı âlem bir mevzu imişçesine tasavvufî ıstılâhâta müteallık mesaille iştigal ve fikir beyanı, hafazanallah min hâzihi’l-hâl ve’l-makâm- sulhi bey evladımın derekesine nüzûl ile neticelenebilir; dikkat buyrula…

  • sam , 29/04/2014

    ”Başkalarının bizden daha çok acı çektiğini bilmek, kendimize itiraf etmesek dahi bizi hayata bağlar… İnsan bu denli bencil olabilen bir varlıktır.”
    Afili cümleler kuracağım diye kendini yıprattın, gençliğini heder ettin, bari hakkaten afili olaydı. soruyorum, gençliğini heba etmeye değer miydi?
    insanı hayata bağlayan başkalarının daha şiddetli acılar çektiği düşüncesi değil, Allah’ın, kuşatıldığı imtihandan daha ağırına mübtela olabileceğini kuluna hissettirmesidir. bu ihsas, gerek ilahi mesajda ve gerekse beşer planında muhtelif suretlerde tecelli eder. hadiseyi bu cihetle bencillik olarak tavsif, imtihan ve şükür meselesini hakkıyla idrakten yoksunluğun alameti olsa gerek…

  • Sophia , 29/04/2014

    Güzel hatırlatmalar yaptım kendime, ne kadar da unutkan olduğumu düşündüm. Teşekkürler.

  • Le Monde , 28/04/2014

    İyi olmadığını söylemek mümkün değil.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir