bıçağın üstünlüğü

beni bu oyundan dışarı atın çok yoruldum/
oyun bozanı olurum aksini sustukça dünyamın
çok yoruldum/
çok yoruldum
bir bıçağın üzerinde durmaktan

gelecek kurmaktan
hayat istasyonunda çocukluğunu büyütmek
dudaklardan başlarken hastalık
şiir şimdisidir geçmişin
eczası kurguda saklı
kaç gömlek lâzım şimdi bu eflatun kedere

taştan yontulmuş ağrılar gibi dökülür çizgiler
alnına keder oku değmiş benim
bir mum kendi sitemine katılırken
ne için kendi görecesinde azalan
tere kalın vuruşmadan ince kibirler taşıyan gemiler

herkes üç bucuk istanbullu çok bucuk ölümlüdür/
keskin sayfalarda oturdum dilime lâl tadı bıraktı gece
bir melâl sessizliğine büründü kanatlarım

kırılınca bıçak ismail olsam dedim
ismail olsam beklesem yüzyıllar boyu

el vermedi kaderim söz düştü omzuma
büyük geceyi küçük sabahlara fırlatırken
norveççe sayıkladım buğu oldu iskandinav insanlığım

üzerimde toplumsal meseleler kendi hesabıma proleterim
bireysel anlamda derdiyle muzdarip bulutlar adına üzgünüm
tekil şahsımı çoğul kişilikler parçalanmış bakışlar
üzerimde daha ağrır oldu omuzdaşlarım

büyük bakar küçük susar dilimin üzengisi kırıldı susmaktan
torunuyum şimdi alnacımdan kısrakları besleyen yağmurun
buçuk kisveler altında azalan bıçağın üstünde keskinliğin
hangi şartına uyacağını bilemediğim başvurularım
sayıklamalarım nerdesinlerim fısıldamalarım nasıllarım
iyiyim diyeceğim geliyor güldükçe ağlamalara
oysa nasıl diye bir fırtına esiyor soğuk odalardan
esriyor şiir gam alıyorum güçleniyorum

Bilal Can

DİĞER YAZILAR

2 Yorum

  • Gökçehan , 24/04/2016

    Ben bu hüznü bir yerden tanıyorum

  • kimse , 22/04/2016

    kaç gömlek lâzım şimdi bu eflatun kedere
    norveççe sayıkladım buğu oldu iskandinav insanlığım
    sayıklamalarım nerdesinlerim fısıldamalarım nasıllarım
    iyiyim diyeceğim geliyor güldükçe ağlamalara

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir