Gökyüzü Bayram

Biz ölürken kanatlarından kin saçan
Gümüşi kuşlar deler gökyüzünü
Bilmezler ki bizim ebabiller daha yerdedir
Sakın el sallama sevgilim
Mendiline kan damlar

Biz ölürken arkamızda gül bahçeleri
Dünyanın çocukları kadar umutlar bırakırız
Diriliş yağmurları serpilir dualardan
Biz ölürken yeniden dirilir hayat

Biz ölürken bir bahar muştusu düşer toprağa
Çiçekler bir daha bir daha açar
Biz ölürken denizler dalga dalga hasret
Irmaklar bir daha bir daha bize akar

Biz ölürken gökyüzünde mahyalar yanar
Salalarla ezanlarla dillenir dünya
Bize ne yapar ki top tüfenk
Biz ölürken putların kıyameti kopar

Biz ölürken omzumuzdan melekler havalanır
Sesi boğulur jetlerin
Biz ölürken daha bir heybetlenir
Başlarımız gibi dağlar da

Biz ölürken meydanlarda bir millet
Tarih yazar bir daha


Arif AY

(Temmuz Dergisi, Ağustos 2016)

DİĞER YAZILAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir