Kalbimi Yüzünde Unuttuğum Kadın

yaşamak bu şehirde yeni moda olmuşken
ben senin yüzünde ölürdümeski çağlardan birinde bulmuştum seni
o çağda kelimelerim sayılı değildi
şiirlerin içinden kalbin geçerdi
kalbin ki
gündüzün son demleri kadar ılık

kayıp bir fermandı gözlerin
ölümü arar gibi arardım celladımı
nerede bulsam seni
gökyüzü orada başlardı
gökyüzü ki
katlimin ilk şahidi

şehzadeler gece yarıları öldürülürdü
her şey devletin bekası için
kirpiklerinden toprağıma ölüm düşerdi
ki âşıkların ölümü
şehzadelerinki kadar fedakar değildi

herkes aynı dilde severdi
sevmek yalnız kalple olurdu o çağda
adım atmadan kalbini kaybedenler
cariyeyken sultan olanlar olurdu
yalnız sen kalbimi yüzünde unuttuğum kadın
yalnız sen sultanları kör eden güzellikteydin

güzellik çalınalı çok olmuştu Yakup’tan
kuyular güzelliği ezberlemişlerdi
aynalarda güzelliğin izi kalmıştı
bir tek çirkin adamların yüzünde aynalar
hep geceyi gösterirlerdi
o çağlarda bir kırık aynaydın belki de sen
güzelliği çirkinden ayırt edemeyen
ve belki de ben
on bir kardeşin ihanetiydim
sende güzelliğin sırrına erişemeyen

DİĞER YAZILAR

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir