Kazıttım Kumral Saçlarımı

Say ki kıyamet kopmak üzere
İsrafil’in elinde sur
Dön

Göklerin kapısına asıldıydım, yüzüme koyu bir gölge indiydi

Elimde bir karadelik -ne acı-
Üşür varlığımın dört bir tarafı
Hayat ki sapmalar gittikçe alçalmalar
Döndüm durdum da kumral saçlarımı kazıttım

Kestim kalan yıllarımı olan oldu
Kötümserim, sisliyim, sarmaşığım
Kurusun giderken sallandığım el
Sen yine esişinden öp bir rüzgârı

Hayretler içindeyim bir el sallamasını
Bir hayat ile ödeyene
Öldüm de öldüm yıllarımı biçtim
Dön

Sulhi Ceylan

(Yedi İklim / 305)

DİĞER YAZILAR

8 Yorum

  • longvecihi , 01/11/2015

    bir kuş gibi okudum bu şiiri. ben şiirden ne aldıysam sen de bu sözden onu al sevgili hocam.

  • Beklenen Şarkı , 29/09/2015

    Mars’ta su bulunsa ne yazar, kumral saçlarımı kazıttıktan sonra…

  • elmas , 05/09/2015

    Sen esişinden bir rüzgârı öpmesini isteme abi o seni kupkuru ellerle bırakır

  • yeşilçam müdavimi , 03/09/2015

    Yansın, yakılsın, kahrolsun modern şiir, sevmiyorum, sevemiyorum, sevemeyeceğim işte…

  • ufi , 02/09/2015

    Bize soluncan delikleri lazım

  • Rakiyye , 02/09/2015

    İçimizin kalabalığına Afili bi manifesto. Güzel, hatta fevkalade.

  • İbrahim Hakkı Öztürk , 02/09/2015

    ”Elimde bir karadelik -ne acı-
    Üşür varlığımın dört bir tarafı”

    Seni kanatana teşekkür mü etmeli!

  • yuttuğum bıçak , 02/09/2015

    Şiir iyi. Böyle iyi. Böyle de iyi: Sen yine esişinden öp bir rüzgârı.
    Kötüyüm, yarayım, sızıyım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir