Umudumun Kırılmak Üzere Olduğuna Dairdir

Etim ve ruhumla buradayım, henüz ölmedim
Yıllarımı sırtlandım, umut etmek için çok yaşlıyım
Tutkunun kanat olduğuna dair şüphelerim var, sizin yok mu
Aynada sürekli cesedini selamlayan benden, başka bir şey beklemeyin

Her nefes geçmişe hatıra taşımaktır, isteyen inanmayabilir
Hatıralar ümit doğurur diyecektir birileri, buna da
Hiç zorlamayın, insan kendi ümitleri için tutulmuş seri katildir
Bakın işte güzelliğini kaybetti böyle dümdük yazınca bir şeyleri

Umut işte bir gençlik hastalığı, mesela mavi gözlü bir ahu
Ahu dedimse sana bana yar olmaz sakın aldanmayın
Kızılelma, ütopya, uzaktaki gidilmeyen köy ya da her neyse
İnsan bir çift göz arıyor dinlenmek için bunu da buraya

Yavaş yavaş sıyrılıyorum, dünyaya kapayınca gözlerimi
Saksıların toprağını yokluyorum, parmaklarım haykırıyor
Bir bilseniz ellerimde bıktım ağaçları ve sarpasarmaşıklar
Umut muydu neydi o dilberin adı, sesim gelmiyor mu

Şimdi bir beğeni, bir RT lütfen, yorum da yazsanız ne iyi
Bakın dünya nasıl güzelleşti, bana dokunmayan yılan yaşadı
İnsanlık kaf dağında bir kuş, biz dünya cehennemindeyiz
Ne diyordu ajanslar: Her gün bir litre umut sağlığa iyi…

Sulhi Ceylan

(Yedi İklim Dergisi, 365. Sayı)
Resim: Reiji Hiramatsu

DİĞER YAZILAR

2 Yorum

  • bıktım ağacı , 13/10/2020

    bu şiirde farklı bir ritminiz var. dümdük yazınca da çok güzel geldi. :)

  • Madem la yetecezzâ peki neden hiroşima , 02/10/2020

    Umuda plastik şişelerde
    yol kenarlarında ya da büfe önlerinde rastlamak mümkin
    İşkenceyi uzatır gibi uzatır umudu bükere
    cehennemse misal ebrar-ı saragossa
    fakat yine de:
    “Sen de sehraya marallar kimi bir çık nolu ki”…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir